تبليغاتX
فریادی از جنس سکوت

فریادی از جنس سکوت

ادبی

تنهایی

چشـــمك،لبخــند بعــدش نامه

شمــاره،تمـــاس بعــدش قرار

عاشق،دلباخته بعدش بي تابي

ديـــدار،تكــراربعـــدش تـــنفــر

نفـــرت،دعــوابعــدش جــدايي

                                       و دوبــاره تنهـــايي

                                                                                     (شعر خودمه)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت 9:56  توسط بهار  | 

خیلی نامردی...

                   

                    امروز بهم خبر دادند كه ديگه دوستم نداري

                    گفتند كه مي خوا يبري و تو بي كسي جام بذاري

                    مشكلي نيست برو گلم،تقدير من اينه، عزيز تنهاي تنها بمونم

                    هر كي از اين جاده اومد يه نگاه،عاشق،شكست و رفت

                    تو هم برو بشكن دل رو مهم نيست كه كي مي شكنه

                    تو خوش باشي من هم خوشم،اشك هاي من بدرقه ي راه تو

                    تو ميري اما هستم من ياد تو توي قلبم

                    قلبي كه با بي رحمي هات پرپر شده توي سينه

                    بعد تو دنيا واسه من مفهومي از جنس غبار

                    بي رحم تر از تو دنيا، آخه تو رو از من گرفت

                    خدا مي دونه حالا تو كجايي و پيش كي اي؟

                    اما بدون گلم تو رو من خيلي ساده بخشيدم

                    شايد كه باورت نشه با اون همه ظلم هاي تو

                    چه جور دلم راضي شده به عفو اين كارهاي تو

                    حتمآ شنيدي كه مي گن دلي كه شكست ديگه شكست

                    من نمي خوام كه قلب تو مثل خودم شكسته شه

                    برو با يارت عزيزم بـــــــي خيـــــــــال مــــــــن

                   بيا دو تايي فكر كنيم همه اش يه خواب بوده گلم

                   قصه ي آشنايي و عشق و جدايي روگلم

                   تو ميري و من مي مونم با تمام خاطراتمون

                   هر چند فراموشم شدي اما تو رو حس ميكنم

                   انگار هنوز تو پيشمي،انگار نرفتي از دلم

                   شعله ي عشقت تو قلبم داره مي سوزونه من رو

                   آخه ديگه چي كار كنم كه تو رو خاموشت كنم

                   واسه هميشه پاكت كنم از لوح خونين دلم

                   تو ميري ومن مي مونم،تو ميري ومن مي مونم.

                                                                                                  (شعر خودمه)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت 9:39  توسط بهار  | 

خیلی عزیزی واسه من

خيلي عزيزي واسه من اما خــبر نــداري تو

خواستم بهت بگم ولي اصلآفرصت ندادي تو

                                           رفتي ومن با عشـــق تو زليخاي يوسف شــدم

                                          اول جـــوني افــــتادم به غـــم تو اســـير شـــدم

دوستم نداشتي تو ولي من چه كنم عاشق بودم

عاشقي درد سـختي گرفـــــتار عشــــقت بودم

                                           پيغام مي فرستادي كه من دست از ســـر تو بردم

                                           باوركن دست من نبود قلبم  مي گفت  تو رو دارم

اما نمي دونست كه تو با ديگروني و مي گـذره...

دل من اينجا بي كسه خيلي تنگ واسه ي چشات

                                          از بس منتــظرت مونـــدم زخم زبـــونم مي زنـــن

                                        مي گن كه دوستم نداري مي گن كه دستم مي ندازي

                                                                                                      (شعر خودمه)

 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 11:0  توسط بهار  | 

سوختن وساختن

                               امروز باز هم می خوام که از بی تو بودن بگم   

                               شــروع كنــم قصه رو همــون بحث قديـــم رو

                               همون كه معشوق ميره عاشــق تنــها مي مونه

                               همــون كه بي وفــايي مد مي شــه تــو زمونــه

                               تموم عشـــق ها اينـــه عشـــق واقـــعي هميــنه

                               ولي كاشـــكي اينجور نبودقصه ي عاشـــقي ها

                               همه اش درد و جدايــي همه اش حسرت دـيدار

                                قصه ي ليلي مجــنون همــه اش  بــوده جــدايي

                               كاش خدا عاشــق ها رو مــثل خودش نمي كرد

                               تنـــهايي كه مال خداســت پس ما چرا تنــهاييـم

                                عادت شــده تــو مردم رفـــتن و تنــها مـونــدن

                               تــو هم مثل هــمون ها مـــيري ومن مي مـــونم

                               مي مونـم اينــجا با من بازهم غم وغصه هســت

                               باز هم تـموم كارهات جــلو چشــام زنده هســت

                                مـي مــونــم ومـي بـينــم رنــج دوري از تـو رو

                                  رنــج وعــذاب و غــصـه درد دوري از تــو رو

                              مي مــونم و مي ســوزم ،مي مونم و مي پوسـم

                               مي مــونم و با دوريـت مي سوزم و مي ســازم

                                                                                                       (شعر خودمه)            

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم فروردین 1388ساعت 16:30  توسط بهار  | 

بی تو یک روز ...

 

    بي تو يك روز در اين فاصله ها خواهم مرد                   مثــل يك بيــت تــه قافــيه هــا خـواهم مرد

   تو كه رفتي همـــه ثــــانيه ها ســايه شــدند                سايــه در سايه ي آن ثانيـه ها خواهـم مرد

   شعــله هـــا بي تو ز بي رنگي دريـــا گفتـند                موج د موج در اين خاطره ها خواهــم مرد

   گـــم شــدم در قــدم دوري چشــمان بهــــــار               بي تو يك روز در اين فاصله هاخواهم مرد

                                                                                                                  (شاعر ناشناخته)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 11:13  توسط بهار  | 

می رسد روزی که...

 

آرزو دارم شبي عاشق شوي ،آرزو دارم بفهمي درد را،تلخي برخوردهاي سرد را

 

مي رسد روزي كه بي من روزها را سر كني

مي رسد روزي كه مرگ عشق را بــاور كني

مي رسد روزي كـه در كـــنار عكـــس مــــن

نامه های کهنه ام را موبه مو از بر کنی  

                                                                                                           (شاعر ناشناخته) 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت 16:18  توسط بهار  | 

از عشق بیزار

نه خطی گوشه ی چشمم...

نه رنگی بر لب و گونه....

اتاق خواب من خالی ز عطر وحشی پونه...

دوباره روی تخت من کتاب شعرو خودکارم!

وتعدادی ورق پاره...

برو!

ازعشق بیزارم.

                                                                                                           (شاعر ناشناخته)

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت 15:57  توسط بهار  | 

گریه

                                         نبودي بي تو پنهان گريـه كردم                      

                                          تو را ديدم و خندان گريه كردم

                                        براي ايـــنكه اشكهـام رو نبيـني 

                                        نشســتم زير باران گـريه كــردم                    

                                                                                            (شاعر ناشناخته)     

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت 14:51  توسط بهار  | 

خداحافظ

تو بي خبر رفتي من تو رو مي ديدم زدم زير گريه چيزي نفهميدي  گفتم همه اش خوابه قصه ي جدايي آروم حالا مي گم تو بغض وتنهايي  خداحافظ  خداحافظ

جاي دستام مونده روي تن شيشه باور ندارم من مي گم مگه ميشه؟ حالا ديگه نيستي حالاديگه تنهام فقط يه جمله شده داغ روي لبهام چــــراچـــرا خداحـــافـــظ

از تو فقط مونده چندتا عكس پاره خدا ببين هر كي چه قسمتي داره انگار نرفتي تو انگار همين جايي  آروم حالا مي گم تو بغض وتنهايي خداحافــظ خدافــظ

يه عالمه تنهام يه عالمه خسته ام يه عالمه بغض و تنهايي شكستم با التماس گفتم اگه تو نموني تنهايي مي ميرم  اگه  نمي دوني چـــرا چـــــرا خـــداحـــافـــظ

                                                                                               (شاعر ناشناخته)

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اسفند 1387ساعت 11:25  توسط بهار  | 

توکه رفتی...

هرچــی غصـه اس به ســر مـن اومـده                        تو که رفتــی جـای تــو غــم اومـــــده

تو کــه رفتـی همـه چـــیز تمــوم شـده                        خنــده ایــن روز هـا برام حــروم شـده

تو کـــه رفتــــــی طــاقــتم ســـر اومـده                         اشــک چشـمام از غمـت کــم اومـده

توکه رفتـی واسه من دنیاغریب به خدا                        توكه رفتي زندگيـم ديگه تموم به خـدا

ديگه مـن طاقت ندارم نمي تونم بمونـم                      این روزها ازبغض غربت نصف جونم بــه

                                                      خـــــــــــــــدا

                              مي دونم كه با تو موندن واسه من يه جور خــياله

                              خـــيال از تـو گذشــــتن واســــه من آره مــــــحاله

                              محـــال بي تــو بمــــونم  بودنــم بي تو عذابـــــــه

                              عذاب تمـــــوم حرفـــام ميدونـــم كه بـي جوابـــــه

                                                                                                           (شاعر ناشناخته)

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اسفند 1387ساعت 11:8  توسط بهار  |